Wskazanie bohaterów

Pewnego stopnia wskazać, jak należy walczyć z wojną. Wszyscy bohaterowie i autoro-wie dotychczasowych książek na pozór antywojennych byli w rzeczywistości dobrymi sługami i lojalnymi niewolnikami wojny. Jęczeli pod batem, ale nigdy na rękę trzymającą bat nie porwali się. Co więcej, nawet nie próbowali usunąć się od cięgów. I Bodaj dwie są dotychczas książki wojenne, których bohaterowie zdobywają się na drobną aktywność. W książkach Haska bohater ośmiesza wojnę, a w "Apteczce polowej" Freya - dezerteruje. Ale jakże dużo brakuje temu uciekinierowi do doskonolości prawdziwego wroga wojny. Na nazwę książki antywojennej zasługiwałaby taka, w której bohaterem byłyby nie wypadki wojenne, ale ludzie, którzy umieją wojnę odrzucić, jako pasożyta ich własnego, łepszego i doskonalszego życia. Nie chodzi, krótko mówiąc, o dostarczanie nowych dokumentów do oskarżania wojny, chodzi o wykonywanie nad nią wyroku. 3. Po trzecie, książki wojenne powinny radykalnie zniechęcić.

Odczucia czytelnika .